Shikoku is spiritualiteit

Afgelopen december was ik 3 weken in Japan met mijn gezin. Behalve familiebezoek hebben we ook een roadtrip door een voor mij onbekend deel van Japan gemaakt: het eiland Shikoku. Shikoku ligt op ongeveer 2 uur rijden vanaf Kobe en vanaf Osaka ben je 3 uur onderweg. We hebben de oostelijke helft van Shikoku ontdekt. Dat zijn de prefecturen Tokushima en Kagawa.


Dag 2 van de roadtrip begint vroeg voor mij. Ik sta om 6 uur naast mijn futon, want ik wil nog even een uur genieten van het onsen bad in Sunriver Oboke, ons hotel in Oboke/Koboke. Als ik om 7 uur terug kom op de kamer zij vrouw en kind wakker en klaar om te ontbijten. We krijgen een heerlijk Japans ontbijt voorgeschoteld, en vanuit de ramen van de eetzaal zien we dat het is gaan sneeuwen. De bergen om ons heen zijn bedekt met een dun laagje witte poeder.

Oboke/Koboke
Het uitzicht vanuit onze hotelkamer ’s ochtends liegt er niet om. Het sneeuwt en het is hier prachtig.

Over de spoorbrug op de foto hierboven passeert een paar keer per dag een trein. Het is geen drukke lijn hier in de wildernis. In de lobby van het hotel hangt een bordje met de treintijden, want het is best een leuke gezicht mode trein hier langs te zien rijden. We boffen, want om 8:42 komt er een trein langs. Het ontbijt hebben we inmiddels op, en tussen het tanden poetsen en inpakken door zien we inderdaad de trein.

Kompira schrijn

Als de trein voorbij is maken we ons klaar voor vertrek. Vanochtend staat de Kompira schrijn in het dorp Kotohira op het programma. De schrijn ligt boven op de berg Zozu, in het noordoosten van Shikoku. Om er te komen moet je 785 traptreden beklimmen. Langs de trappen is door de eeuwen heen een gezellige winkelstraat ontstaan waar vooral souvenirs verkocht worden aan de passerende pelgrims.

Dat zijn dus 785 treden omhoog. En dan weer naar beneden. Gelukkig was het de klim meer dan waard. De Kompira schrijn ligt prachtig boven op een berg met uitzicht op de omgeving.

De wandeling naar beneden gaat wel makkelijker dan de trip omhoog. Misschien was het de spreekwoordelijke worst aan het einde van de stok, want we hebben een mooi vooruitzicht beneden aan de berg. Kotohira, het dorp rond de Kompira schrijn, ligt in de prefectuur Kagawa. En Kagawa’s bekendste product zijn udon noedels. Als je ergens in Japan lekker udon kunt eten is dat in Kagawa. We hoeven dus niet na te denken wat we zullen nemen voor de lunch.

De Udon Academie
In Kotohira is de plek bij uitstek om udon te eten de Udon Academie.

Na de lunch laten we Kotohira achter ons en rijden richting de Grote Brug van Seto. Dit is een van de drie bruggen die Honshu verbindt met Shikoku. Deze verbinding bestaat uit een serie aaneengeschakelde bruggen die vijf eilanden overspannen. In totaal in de verbinding 13,1 kilometer lang en daarmee de langste samengestelde brugverbinding ter wereld. Ongeveer halverwege is er een grote parkeerplaats vanaf waar je een groot gedeelte van de brug kunt zien.

Grote Brug van Seto
Het eerste gedeelte van onze rit over de Grote Brug van Seto begint in het zuiden.

Dag 2 van onze roadtrip eindigd in Kurashiki, een oud handelsstadje ten westen van Okayama met een grote kom ramen noedels en de zonsondergang gezien vanuit onze hotel kamer in het uitstekende Dormy Inn hotel, vlak naast het historische kwartier.

Het volledige fotoalbum van deze roadtrip vind je op Facebook.

Geef een reactie