Koyasan reisgids

Koyasan, de Japanse benaming voor Mt. Koya, is het hoofdkwartier van Shingon, een van de belangrijkste stromingen binnen het Japanse Boeddhisme. Deze stroming werd in 805 uit China geïmporteerd door Kobo Daishi, een van de hoofdrolspelers in de Japanse religieuze wereld. Hij bouwde een klein en afgesloten tempeldorpje op de beboste bergtop van Koyasan.

Na een zoektocht van jaren naar een geschikte plek begon Kobo Daishi in 826 met de bouw van de tempel Garan op Koyasan. Sindsdien zijn er ruim 100 tempels op de bergtoppen gebouwd. De belangrijksten zijn Kongobu-ji, hoofdtempel van het Shingo Boeddhiame, en Okunoin, het mausoleum van Kobo Daishi.

Onder reizigers in Koyasan met name populair vanwege shukubo, de traditionele tempel accommodatie. Behalve overnachten ervaar je hier ook de simpele Boeddhistische levensstijl, meditatie en uitstekende vegetarische gerechten.

Te zien in Koyasan

Garan

De Boeddhistische tempel Garan is een van de heiligdommen in het tempeldorp van Koyasan. Volgens de legende gooide Kobo Daishi, de stichter van Koyasan, zijn vajra tijdens een reis naar China in de richting van Japan. Toen hij terugkeerde naar Japan en op zoek ging naar een plek om het hoofdkwartier van zijn Shingon Boeddhisme te stichten kwam hij zijn vajra tegen in een naaldboom op de berg Koyasan. Hier begon hij met de bouw van Garan. De naaldboom in kwestie groeit nog steeds bij deze tempel.

Het meest in het oog springende gebouw van het tempelcomplex van Garan is de Konpon Daito Pagode. Het oranje gebouw is maar liefst 45 meter hoog. In het middelpunt van de pagode staat een standbeeld van Dainichi Nyorai, een van de belangrijkste godheden in het Shingon Boeddhisme.

De Kondo Hal is het andere prominente gebouw van Garan. Dit is de ceremoniehal waar de belangrijkste rituelen plaats vinden. Door de eeuwen heen is de Kondo Hal een paar keer in vlammen opgegaan. Het huidige gebouw stamt uit 1932.

Kongobu-ji

Het tempeldorp Koyasan, bovenop de berg Koya in de prefectuur Wakayama, is het hoofdkwartier een van de belangrijkste Boeddhistische stromingen in Japan. Toen Koyasan gesticht werd door Kobo Daishi in 805 stond Kongobu-ji niet op de planning.

Deze tempel werd pas in 1593 gebouwd door Toyotomi Hideyoshi als eerbetoon aan zijn overleden moeder. Pas later werd Kongobu-ji samengevoegd met de buur-tempel om hoofd-tempel te worden van het Shingon Boeddhisme.

Het grootste gedeelte van Kongobu-ji is toegankelijk voor bezoekers. De Ohirama Kamer wordt gebruikt voor de belangrijke rituelen en ceremonies. In de naastgelegen Wilgen Kamer pleegde Toyotomi Hidetsugu rituele zelfmoord, opgedragen door zijn oom Toyotomi Hideyoshi.

Het interieur van het tempelcomplex is gedecoreerd met schilderingen van significante momenten uit de historie. Ook bloemen komen veel voor, zoals in veel traditionele Japanse interieur-schilderingen.

Er indrukwekkend is de rotstuin achter Kongobu-ji. De Banryutei Rots Tuin werd in 1984 aangelegd en is de grootste van zijn soort in Japan. De grote stenen in de tuin zijn afkomstig van het eiland Shikoku, de geboorteplaats van Kobo Daishi.

Okunoin

De tempel Okunoin in Koyasan is een van de meest heilige stukjes grond in Japan. Hier staat het mausoleum van Kobo Daishi, de grondlegger van het Shingon Boeddhisme in Japan. Volgens de overlevering is Kobo Daishi nooit overleden maar in plaats daarvan hier in Okunoin verzonken in eeuwige meditatie.

Het tempelcomplex begint bij Ichinohashi, de Eerste Brug. Bezoekers buigen uit respect voor Kobo Daishi voor de brug over te steken. Hierna volgt het 2 kilometer lange pad naar het mausoleum door het bos. Langs het pad liggen ruim 200.000 graven. Daarmee is Okunoin de grootste begraafplaats van Japan. In de loop der eeuwen hebben vele prominente figuren zich hier laten begraven om zo dicht mogelijk bij Kobo Daishi te zijn.

Veel bezoekers kiezen tegenwoordig Vooren korte route naar de tempel. Vanaf de Okunoin-Mae bushalte loopt er ook een pad naar het mausoleum, wat maar ongeveer half zo lang is als het pad vanaf Ichinohashi. Langs deze route liggen moderne graven. Opvallend is dat ook bedrijven hier graven hebben. Zo heeft een ongediertebestrijder hier een graf ter nagedachtenis aan alle termieten die het loodje gelegd hebben tijdens hun werk.

Beide routes komen samen bij de Gokusho Offerhal. Even verderop staan beelden van de Boddhisatva Jizo die waakt over kinderen, reizigers en de zielen van de overledenen. Veel bezoekers nemen de tijd om water over deze beelden te laten lopen.

Na de brug Gobyonohashi bereik je het heiligste gedeelte van Okunoin. Eten, drinken en foto’s maken zijn vanaf hier niet toegestaan. Even voorbij de brug worden bezoekers uitgenodigd om de Miroku Steen op te tillen met één hand. De steen zou lichter zijn voor goede mensen en zwaarder voor slechte mensen.

Het hart van Okunoin wordt gevormd door Torodo Hal, waar 10.000 lantaarns continue branden, en Gobyo, het mausoleum waar Kobo Daishi verzonken zou zijn in eeuwige meditatie.