Shodoshima reisgids

Shodoshima is het op een na grootste eiland in de Japanse Binnenzee, de zee tussen Shikoku en Honshu. Volgens de verhaal over de schepping van Japan was het een van de eerste eilanden die uit de goden geboren werden.

De Japanse tekens die de naam Shodoshima vormen (小豆島) betekenen “Kleine Boon Eiland”. Oorspronkelijk was dit een verwijzing maar de azukiboon. Tegenwoordig wordt het gezien als verwijzing naar de sojaboon en de olijf. Shodoshima produceert uitstekende sojasaus en staat in heel Japan bekend om haar olijvenplantages.

De beschutte ligging van Shodoshima in de Japanse Binnenzee doet denken aan de Middellandse Zee. Bezoekers komen dan ook naar het eiland voor de stranden, maar ook voor de bergen en de spectaculaire Kankakei Kloof. Verder is het eiland de set van een bekende Japanse film uit 1954: Nijushi no Hitomi. In Nijushi no Hitomi Eigamura, het filmdorp, ervaar je de set van toen.

Te zien in Shodoshima

Choshikei Saru no Kuni

Het apenpark Choshikei Saru no Kuni (saru no kuni betekent apen-land) ligt in de bergen van het eiland Shodoshima. Twee kolonies van ongeveer 500 apen wonen in de bergen rond het park en zijn vrij om te komen en te gaan. Het is dus feitelijk een dierenpark zonder omheiningen. De apen weten dat er eten te halen is in het park dus zeker rond voedertijd rennen er honderden apen rond.

Net als de apen ben je als bezoeker vrij om Choshikei Saru no Kuni op eigen gelegenheid te verkennen. Twee maal per dag is een een show met een getrainde aap die kunstjes doet. Dat lijkt een beetje in te gaan tegen de vrijheid die de rest van de apen hebben.

Dobuchi Zeestraat

Tussen de eilanden Shodoshima en Enashima ligt de Dobuchi Zeestraat. De zee scheidt hier het dorp Tonosho. De noordelijke helft van het dorp ligt op Shodoshima, de zuidelijke helft op Enashima. De Dobuchi Zeestraatstrekt zich uit over een lengte van 2,5 kilometer.

Het is echter niet de lengte maar de breedte van de zeestraat waar het om gaat. Op het smalste punt is de Dobuchi Zeestraat minder dan 10 meter breed. Het gaat hier om open zee. Over het smalste gedeelte van de zeestraat liggen drie bruggen.

Op het stadhuis van Tonosho kun je voor ¥ 100 een certificaat kopen als bewijs dat je de smalste zeestraat ter wereld overgestoken bent. Als je je afvraagt of er een ambtenaar met je mee gaat om te zien of je inderdaad helemaal overgestoken bent: nee. Het stadhuis ligt net ten zuiden van de Dobuchi Zeestraat. De enige manier om bij het stadhuis te komen is dus door de zeestraat over te steken. Ben je er, dan is dat onomstotelijk bewijs. De certificaten zijn ook in de weekenden en op feestdagen verkrijgbaar bij de portier.

Kankakei

Kankakei is een spectaculair ravijn op het eiland Shodoshima. Zo spectaculair zelfs dat het als een van de mooiste ravijnen van Japan wordt gezien. Met name in de herfst is het hier druk met mensen die het kleurenpalet van de herfstbladeren komen aanschouwen.

Over de volledige lengte van het Kankakei ravijn loopt een kabelbaan. Zowel bij het onderste station als het bovenste station van de kabelbaan is een parkeerplaats. Het onderste station is weinig meer dan alleen een opstapplaats. Bij het bovenste station vind je een observatiedek, een restaurant en een souvenir winkel. Je doet er het beste aan om je auto of camper te parkeren bij het onderste station en de kabelbaan te gebruiken om boven te komen.

Bij het bovenste station van de Kankakei kabelbaan staat een van de duurste openbare toiletgebouwen van Japan. Het luxe toiletgebouw heeft wel wat weg van een badhuis. En omdat de bouwmaterialen allemaal de berg op gebracht moesten worden kostte het gebouw uiteindelijk 100 miljoen yen. Daar zijn ze hier uiteraard erg trots op.

Tussen de twee kabelbaanstations lopen ook twee wandelroutes. De kortste route is 2 kilometer en volgt de kabelbaan. Het pad is vrij stijl dus houd rekening met minimaal een uur om naar boven te klimmen en 45 minuten om af te dalen. Het tweede pad is ruim 3 kilometer en slingert verder van de kabelbaan weg.

Nijushi no Hitomi Eigamura

Het filmdorp Nijushi no Hitomi Eigamura is de set van de Japanse film Nijushi no Hitomi (Twenty-four Eyes). Deze film volgt een lerares en haar klas op het eiland Shodoshima in de steeds nationalistischer wordende vooroorlogse Japan. In 1987 werd de film opnieuw opgenomen in kleur. Na de opnames werd de set opengesteld voor bezoekers als Nijushi no Hitomi Eigamura (eigamura betekent filmdorp).

Nijushi no Hitomi Eigamura bestaat uit een mooie collectie historisch uitziende gebouwen waaronder een schooltje, winkeltjes en een aantal oude huizen. Zelfs als je de film niet gezien hebt is het leuk om hier rond te wandelen en een beeld te krijgen van hoe Japan er voor het begin van de Tweede Wereldoorlog uitzag.

In een van de twee restaurants van Nijushi no Hitomi Eigamura kun je een schoollunch bestellen zoals die in de tijd dat de film zich afspeelde dagelijks aan de kinderen werd geserveerd. In de historisch uitziende cinema draait de originele film uit 1954.

Het schoolgebouw in Nijushi no Hitomi Eigamura is een replica van een schoolgebouw dat een paar honderd meter verderop staat. Dat schoolgebouw deed dienst als basisschool van 1902 tot 1971. Dit gebouw werd gebruikt in de originele film en is ook te bezoeken.

Shodoshima Daikannon

De Shodoshima Daikannon is een 50 meter hoog beeld van de Boeddhistische godin van genade op het eiland Shodoshima. De godin heet Kannon en is de Japanse interpretatie van de Chinese Guanyin, wat weer een interpretatie is van de bodhisattva Avalokitesvara. De Shodoshima Daikannon is in 1993 gebouwd op de bergen aan de westzijde van het eiland aan het begin van de weg die omhoog loopt naar het apenpark en Kankakei.

Binnen in de Shodoshima Daikannon is een Boeddhistische tempel gevestigd. Je kunt binnenin omhoog klimmen tot in de borstkas van de Kannon op ongeveer 40 meter hoogte. Hier staat een altaar met daarin een tand van Boeddha, afkomstig uit Sri Lanka. Ook fungeert deze verdieping als uitzichtpunt over Shodoshima.

Sojasaus

Het eiland Shodoshima produceert al 400 jaar sojasaus. De ambacht is iets waar de bevolking van het eiland erg trots op is. In de dorpskern tussen de ferry havens van Kusabe en Sakata vind je ruim 10 fabrieken waar het zwarte goedje wordt geproduceerd.

Een van de grootste sojasaus producenten van het eiland, Marukin, heeft naast de fabriek een sojasaus museum neergezet. Het museum is vormgegeven als fabriek. Hier ervaar je het productieproces van boon tot eindproduct. In het museum vind je ook de fabriekswinkel waar je alle verschillende soorten sojasaus te proeven en te koop zijn.

Gerelateerd is het product tsukudani. Dat zijn stukjes vis, vlees of groente die geconserveerd zijn door ze te koken in zoete sojasaus. In de buurt van de saus fabrieken vind je ook een aantal tsukudani producenten die uiteraard gebruik maken van het lokale brouwsel.